Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym, dlatego pacjent nie odczuwa bólu podczas operacji. Czasem dodatkowo stosuje się blokady okołonerwowe. Po zabiegu mogą wystąpić umiarkowane dolegliwości bólowe, które są skutecznie łagodzone farmakologicznie.
Artroskopowa tenodeza głowy długiej mięśnia dwugłowego
Artroskopowa tenodeza głowy długiej mięśnia dwugłowego
Artroskopowa tenodeza głowy długiej mięśnia dwugłowego to nowoczesny, małoinwazyjny zabieg chirurgiczny wykonywany w celu leczenia schorzeń ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia (bicepsa). Zabieg pozwala na skuteczne zmniejszenie dolegliwości bólowych barku, poprawę funkcji kończyny górnej oraz zapobieganie dalszym uszkodzeniom struktur stawu ramiennego. Ścięgno głowy długiej bicepsa przebiega wewnątrz stawu barkowego i często ulega przeciążeniom, zapaleniom lub uszkodzeniom, szczególnie u osób aktywnych fizycznie, sportowców oraz pacjentów z chorobami stożka rotatorów.
Na czym polega zabieg?
Zabieg wykonywany jest techniką artroskopową, przez niewielkie nacięcia skóry.
Polega na odcięciu uszkodzonego ścięgna głowy długiej bicepsa od jego pierwotnego przyczepu w stawie barkowym, a następnie jego stabilnym przymocowaniu do kości ramiennej w nowym, anatomicznie korzystniejszym miejscu.
Do mocowania stosowane są specjalne implanty (np. kotwice lub śruby bioresorbowalne).
Wskazania do zabiegu
Artroskopowa tenodeza głowy długiej mięśnia dwugłowego zalecana jest w przypadku:
- przewlekłego zapalenia lub tendinopatii ścięgna bicepsa,
- częściowych uszkodzeń lub niestabilności ścięgna,
- uszkodzeń typu SLAP,
- współistniejących uszkodzeń stożka rotatorów,
- bólu barku opornego na leczenie zachowawcze,
- pacjentów aktywnych fizycznie i sportowców.
Zalety metody artroskopowej
- minimalna ingerencja w tkanki miękkie,
- mniejsze dolegliwości bólowe po zabiegu,
- krótszy czas hospitalizacji,
- szybszy powrót do sprawności i aktywności,
- bardzo dobry efekt estetyczny (małe blizny),
- wysoka skuteczność w zapobieganiu nawrotom niestabilności.
Rekonwalescencja i rehabilitacja
Po zabiegu bark jest czasowo unieruchomiony w ortezie. Rehabilitacja prowadzona jest stopniowo i dostosowana do zakresu wykonanego zabiegu oraz ewentualnych procedur towarzyszących (np. rekonstrukcji stożka rotatorów). Pełny powrót do sprawności możliwy jest zazwyczaj po kilku miesiącach.
Dla zagwarantowania najlepszego efektu medycznego oraz szybkiego powrotu do pełnej aktywności pacjentom korzystającym z odpłatnych operacji barku w Szpitalu SALUS zapewniamy 5 sesji rehabilitacyjnych w cenie zabiegu od razu po operacji:
- Pierwsza konsultacja fizjoterapeutyczna - ocena stanu pacjenta, jego potrzeb w zakresie fizjoterapii oraz dobór spersonalizowanego programu rehabilitacji
- 4 sesje fizjoterapeutyczne
Istnieje możliwość odpłatnej kontynuacji fizjoterapii u naszych specjalistów.
Efekty leczenia
Artroskopowa tenodeza głowy długiej mięśnia dwugłowego służy leczeniu schorzeń ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia (bicepsa). Zabieg pozwala na skuteczne zmniejszenie dolegliwości bólowych barku, poprawę funkcji kończyny górnej oraz zapobieganie dalszym uszkodzeniom struktur stawu ramiennego.
Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
1. Czy zabieg jest bolesny?
2. Jak długo trwa zabieg?
Czas trwania operacji wynosi zazwyczaj od 45 do 90 minut, w zależności od zakresu zabiegu i procedur dodatkowych.
3. Jak długo trwa hospitalizacja?
Najczęściej hospitalizacja trwa 1 dzień. W wielu przypadkach możliwy jest wypis do domu w dniu zabiegu lub następnego dnia.
4. Jak długo trzeba nosić ortezę po operacji?
Orteza barkowa noszona jest zwykle przez 3–4 tygodnie. Dokładny czas ustala lekarz prowadzący.
5. Kiedy można rozpocząć rehabilitację?
Rehabilitacja rozpoczyna się we wczesnym okresie pooperacyjnym, początkowo obejmując ćwiczenia bierne i stopniowe uruchamianie barku. Szpital SALUS zapewnia pacjentom prywatnym pakiet 5 sesji rehabilitacyjnych w cenie operacji. Pierwsza konsultacja z fizjoterapeutą odbywa się już następnego dnia po operacji!
6. Po jakim czasie można wrócić do pracy i sportu?
Powrót do pracy biurowej możliwy jest po około 2–3 tygodniach. Powrót do sportu rekreacyjnego następuje zwykle po 3–4 miesiącach, a do sportu wyczynowego po około 4–6 miesiącach.
7. Czy każdy pacjent może zostać zakwalifikowany do zabiegu?
Nie. Kwalifikacja do zabiegu odbywa się indywidualnie po ocenie klinicznej oraz analizie badań obrazowych.
8. Jakie są przeciwwskazania do zabiegu?
Do najczęstszych przeciwwskazań należą:
- aktywne infekcje,
- ciężkie, nieuregulowane choroby ogólnoustrojowe,
- zaawansowane zmiany zwyrodnieniowe barku,
- znaczne uszkodzenia uniemożliwiające stabilne umocowanie ścięgna,
- brak możliwości przestrzegania zaleceń pooperacyjnych i rehabilitacyjnych.
9. Jak przygotować się do operacji?
Przed operacją pacjent przechodzi konsultację ortopedyczną oraz anestezjologiczną. Wykonywane są badania laboratoryjne, EKG oraz badania obrazowe (najczęściej rezonans magnetyczny barku).
10. Czy przed zabiegiem należy odstawić leki?
Niektóre leki, szczególnie wpływające na krzepliwość krwi, mogą wymagać czasowego odstawienia lub modyfikacji dawkowania — zawsze po konsultacji z lekarzem.
11. Czy trzeba być na czczo przed zabiegiem?
Tak. Pacjent powinien pozostać na czczo przez co najmniej 6–8 godzin przed zabiegiem, zgodnie z zaleceniami personelu medycznego.
12. Czy przed operacją można normalnie funkcjonować?
Tak, jednak zaleca się ograniczenie przeciążeń i ruchów nasilających ból barku.
13. Tenotomia vs tenodeza głowy długiej mięśnia dwugłowego – czym się różnią?
Tenotomia i tenodeza to dwie metody chirurgicznego leczenia schorzeń ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego. Wybór odpowiedniej techniki zależy od wieku pacjenta, poziomu aktywności fizycznej, oczekiwań funkcjonalnych oraz współistniejących uszkodzeń barku.
14. TENOTOMIA głowy długiej mięśnia dwugłowego – szczegóły procedury
Na czym polega?
Tenotomia polega na odcięciu przyczepu ścięgna głowy długiej bicepsa wewnątrz stawu i pozostawieniu go bez ponownego mocowania.
Zalety:
- krótszy czas zabiegu,
- mniejsza ingerencja chirurgiczna,
- szybka redukcja bólu,
- znacznie krótszy okres rekonwalescencji.
Wady i możliwe następstwa:
- ryzyko deformacji mięśnia („objaw Popeye’a”),
- możliwe nieznaczne osłabienie siły zginania i supinacji przedramienia,
- mniejsza kontrola estetyczna efektu.
Dla kogo?
Tenotomia najczęściej rekomendowana jest:
- pacjentom starszym,
- osobom chcącym szybko wrócić do aktywności zawodowej,
- osobom mniej aktywnym fizycznie,
pacjentom, dla których efekt estetyczny i maksymalna siła mięśniowa nie są priorytetem.
