Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym, dlatego pacjent nie odczuwa bólu podczas operacji. Czasem dodatkowo stosuje się blokady okołonerwowe. Po zabiegu dolegliwości bólowe są zwykle umiarkowane i dobrze kontrolowane lekami.
Plastyka niestabilności stawu barkowo-obojczykowego
Plastyka niestabilności stawu barkowo-obojczykowego
Plastyka niestabilności stawu barkowo-obojczykowego to zabieg chirurgiczny mający na celu przywrócenie prawidłowej stabilności oraz funkcji stawu łączącego obojczyk z łopatką. Staw barkowo-obojczykowy odgrywa kluczową rolę w biomechanice barku, a jego niestabilność może prowadzić do bólu, ograniczenia ruchomości oraz znacznego dyskomfortu w codziennym funkcjonowaniu i podczas aktywności sportowej. Niestabilność tego stawu najczęściej powstaje w wyniku urazu (np. upadku na bark, wypadku komunikacyjnego) i często dotyczy osób aktywnych fizycznie oraz sportowców.
Na czym polega zabieg?
Zabieg polega na chirurgicznym odtworzeniu lub rekonstrukcji uszkodzonych struktur stabilizujących staw barkowo-obojczykowy, głównie więzadeł kruczo-obojczykowych oraz torebki stawowej.
W zależności od rodzaju i stopnia niestabilności procedura może być wykonana techniką artroskopową lub metodą łączoną (artroskopowo-otwartą).
Do stabilizacji stosuje się nowoczesne implanty oraz systemy rekonstrukcyjne, które pozwalają na anatomiczne ustawienie obojczyka i trwałe przywrócenie stabilności stawu.
Wskazania do zabiegu
Plastyka niestabilności stawu barkowo-obojczykowego zalecana jest w przypadku:
- pourazowej niestabilności stawu barkowo-obojczykowego,
- przewlekłego bólu w okolicy obojczyka,
- widocznej deformacji lub „wysunięcia” obojczyka,
- ograniczenia funkcji kończyny górnej,
- braku poprawy po leczeniu zachowawczym,
- urazów u osób aktywnych fizycznie i sportowców.
Zalety leczenia operacyjnego
- przywrócenie stabilności stawu,
- redukcja bólu i dyskomfortu,
- poprawa funkcji barku,
- możliwość powrotu do aktywności sportowej,
- trwały i przewidywalny efekt leczenia.
Rekonwalescencja i rehabilitacja
Po zabiegu kończyna górna jest unieruchomiona w ortezie przez kilka tygodni. Rehabilitacja prowadzona jest etapowo, początkowo koncentrując się na ochronie rekonstrukcji, a następnie na stopniowym przywracaniu ruchomości i siły mięśniowej. Pełny powrót do aktywności możliwy jest zazwyczaj po kilku miesiącach.
Dla zagwarantowania najlepszego efektu medycznego oraz szybkiego powrotu do pełnej aktywności pacjentom korzystającym z odpłatnych operacji barku w Szpitalu SALUS zapewniamy 5 sesji rehabilitacyjnych w cenie zabiegu od razu po operacji:
- Pierwsza konsultacja fizjoterapeutyczna - ocena stanu pacjenta, jego potrzeb w zakresie fizjoterapii oraz dobór spersonalizowanego programu rehabilitacji
- 4 sesje fizjoterapeutyczne
Istnieje możliwość odpłatnej kontynuacji fizjoterapii u naszych specjalistów.
Efekty leczenia
Plastyka niestabilności stawu barkowo-obojczykowego pozwala na przywrócenie prawidłowej stabilności oraz funkcji stawu łączącego obojczyk z łopatką. Staw barkowo-obojczykowy odgrywa kluczową rolę w biomechanice barku, a jego niestabilność może prowadzić do bólu, ograniczenia ruchomości oraz znacznego dyskomfortu w codziennym funkcjonowaniu i podczas aktywności sportowej.
Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
1. Czy zabieg jest bolesny?
2. Jak długo trwa zabieg?
Czas trwania operacji wynosi zazwyczaj od 60 do 120 minut, w zależności od zakresu rekonstrukcji.
3. Jak długo trwa hospitalizacja?
Najczęściej hospitalizacja trwa 1 - 2 dni.
4. Jak długo trzeba nosić ortezę po operacji?
Orteza noszona jest zwykle przez 4–6 tygodni. Czas ten ustalany jest indywidualnie przez lekarza.
5. Kiedy można rozpocząć rehabilitację?
Rehabilitacja rozpoczyna się we wczesnym okresie pooperacyjnym, początkowo obejmując ćwiczenia bierne i izometryczne. Szpital SALUS zapewnia pacjentom prywatnym pakiet 5 sesji rehabilitacyjnych w cenie operacji. Pierwsza konsultacja z fizjoterapeutą odbywa się już następnego dnia po operacji!
6. Po jakim czasie można wrócić do pracy i sportu?
Powrót do pracy biurowej możliwy jest po około 2–3 tygodniach. Powrót do sportu rekreacyjnego następuje zwykle po 3–4 miesiącach, a do sportu kontaktowego po 5–6 miesiącach.
7. Czy każdy pacjent może zostać zakwalifikowany do zabiegu?
Nie. Kwalifikacja odbywa się indywidualnie po badaniu klinicznym i analizie badań obrazowych.
8. Jakie są przeciwwskazania do zabiegu?
Do najczęstszych przeciwwskazań należą:
- aktywne infekcje,
- ciężkie, nieuregulowane choroby przewlekłe,
- zaawansowane zmiany zwyrodnieniowe stawu,
- brak możliwości współpracy w okresie pooperacyjnym i rehabilitacji,
- znaczne przeciwwskazania anestezjologiczne.
9. Jak przygotować się do operacji?
Przed operacją pacjent przechodzi konsultację ortopedyczną oraz anestezjologiczną. Wykonywane są badania laboratoryjne, EKG oraz badania obrazowe (RTG, rezonans magnetyczny lub tomografia komputerowa).
10. Czy przed zabiegiem należy odstawić leki?
Niektóre leki, szczególnie wpływające na krzepliwość krwi, mogą wymagać czasowego odstawienia po konsultacji z lekarzem.
11. Czy trzeba być na czczo przed zabiegiem?
Tak. Pacjent powinien być na czczo przez co najmniej 6–8 godzin przed zabiegiem.
12. Czy przed operacją można normalnie funkcjonować?
Tak, jednak zaleca się unikanie obciążeń i urazów barku do czasu zabiegu.
